معمولا زمانی که فاجعه ای شخصی و یا عمومی بر سرمان آوار می شود، اگر در ویرانه ها و جزئیات مانده از آن آوار به خوبی جست و جو کنیم، ساختار و استخوان بندی آن فاجعه هر چه که باشد، همیشه در خواهیم یافت که بنای آن فاجعه کورکورانه توسط شخصی میان مايه و خیره سر ساخته شده که با آنچه انجام می دهد ایمان داشته و خود را می ستاید. دنیا پر است از این افراد خیره سر و حقیر که سرنوشت و زندگی انسان های دیگر را نابود می کنند اما خود را مشیت الهی می دانند.
